Το ανοιχτό παράθυρο

«Η θεία μου θα κατέβει σε λίγο, κύριε Νάτελ», είπε μια πολύ συγκρατημένη νεαρή δεσποινίδα δεκαπέντε ετών· «στο μεταξύ πρέπει να προσπαθήσετε να ανεχτείτε εμένα».

“My aunt will be down presently, Mr. Nuttel,” said a very self-possessed young lady of fifteen; “in the meantime you must try and put up with me.”

Ο Φράμπτον Νάτελ προσπάθησε να πει το σωστό πράγμα που θα κολάκευε δεόντως την παρούσα ανιψιά, χωρίς να υποτιμά υπερβολικά τη μέλλουσα να εμφανιστεί θεία.

Framton Nuttel endeavoured to say the correct something which should duly flatter the niece of the moment without unduly discounting the aunt that was to come.

Μέσα του αμφέβαλλε περισσότερο από ποτέ για το αν αυτές οι επίσημες επισκέψεις σε μια σειρά από εντελώς αγνώστους θα βοηθούσαν ιδιαίτερα στη θεραπεία των νεύρων του, την οποία υποτίθεται ότι ακολουθούσε.

Privately he doubted more than ever whether these formal visits on a succession of total strangers would do much towards helping the nerve cure which he was supposed to be undergoing.

«Ξέρω πώς θα καταλήξει», είχε πει η αδελφή του όταν ετοιμαζόταν να μετακομίσει σε αυτό το αγροτικό καταφύγιο· «θα θαφτείς εκεί κάτω και δεν θα μιλάς σε ψυχή, και τα νεύρα σου θα γίνουν χειρότερα από ποτέ από τη μελαγχολία.

“I know how it will be,” his sister had said when he was preparing to migrate to this rural retreat; “you will bury yourself down there and not speak to a living soul, and your nerves will be worse than ever from moping.

Θα σου δώσω απλώς συστατικές επιστολές για όλους τους ανθρώπους που γνωρίζω εκεί. Μερικοί από αυτούς, απ’ όσο μπορώ να θυμηθώ, ήταν αρκετά συμπαθητικοί».

I shall just give you letters of introduction to all the people I know there. Some of them, as far as I can remember, were quite nice.”

Ο Φράμπτον αναρωτιόταν αν η κυρία Σάπλετον, η κυρία στην οποία παρέδιδε μία από τις συστατικές επιστολές, ανήκε στην κατηγορία των συμπαθητικών.

Framton wondered whether Mrs. Sappleton, the lady to whom he was presenting one of the letters of introduction, came into the nice division.

«Γνωρίζετε πολλούς ανθρώπους εδώ γύρω;» ρώτησε η ανιψιά, όταν έκρινε ότι είχαν αρκετή σιωπηλή επικοινωνία.

“Do you know many of the people round here?” asked the niece, when she judged that they had had sufficient silent communion.

«Σχεδόν κανέναν», είπε ο Φράμπτον. «Η αδελφή μου έμενε εδώ, στο πρεσβυτέριο, ξέρετε, πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, και μου έδωσε συστατικές επιστολές για μερικούς από τους ανθρώπους εδώ».

“Hardly a soul,” said Framton. “My sister was staying here, at the rectory, you know, some four years ago, and she gave me letters of introduction to some of the people here.”

Έκανε την τελευταία δήλωση με έναν τόνο σαφούς μεταμέλειας.

He made the last statement in a tone of distinct regret.

«Τότε δεν ξέρετε σχεδόν τίποτα για τη θεία μου;» συνέχισε η συγκρατημένη νεαρή δεσποινίδα.

“Then you know practically nothing about my aunt?” pursued the self-possessed young lady.

«Μόνο το όνομα και τη διεύθυνσή της», παραδέχτηκε ο επισκέπτης. Αναρωτιόταν αν η κυρία Σάπλετον ήταν παντρεμένη ή χήρα. Κάτι απροσδιόριστο στο δωμάτιο φαινόταν να υποδηλώνει ανδρική παρουσία.

“Only her name and address,” admitted the caller. He was wondering whether Mrs. Sappleton was in the married or widowed state. An undefinable something about the room seemed to suggest masculine habitation.

«Η μεγάλη της τραγωδία συνέβη μόλις πριν από τρία χρόνια», είπε το κορίτσι· «δηλαδή μετά την εποχή της αδελφής σας».

“Her great tragedy happened just three years ago,” said the child; “that would be since your sister’s time.”

«Η τραγωδία της;» ρώτησε ο Φράμπτον· κάπως έτσι, σε αυτό το γαλήνιο εξοχικό μέρος, οι τραγωδίες φαίνονταν παράταιρες.

“Her tragedy?” asked Framton; somehow in this restful country spot tragedies seemed out of place.

«Ίσως αναρωτιέστε γιατί κρατάμε αυτό το παράθυρο ορθάνοιχτο ένα απόγευμα του Οκτωβρίου», είπε η ανιψιά, δείχνοντας μια μεγάλη μπαλκονόπορτα που άνοιγε προς το γκαζόν.

“You may wonder why we keep that window wide open on an October afternoon,” said the niece, indicating a large French window that opened on to a lawn.