Thales of Miletus

The Well

De put

Miletus was a busy town on the coast of Asia Minor. Ships came and went. The market smelled of fish, olive oil and wool.

Milete was een drukke stad aan de kust van Klein-Azië. Schepen kwamen en gingen. De markt rook naar vis, olijfolie en wol.

About two and a half thousand years ago, a man called Thales lived there.

Ongeveer tweeënhalfduizend jaar geleden woonde daar een man die Thales heette.

Thales was not rich, and he was not a soldier. He did not sell anything. What he did was look. He looked at the sea. He looked at the stars, and he wrote down where the moon moved.

Thales was niet rijk en hij was geen soldaat. Hij verkocht niets. Wat hij deed, was kijken. Hij keek naar de zee. Hij keek naar de sterren en hij schreef op hoe de maan bewoog.

One evening he was walking home with his head in the sky. He was watching the stars come out one by one. He was thinking about them so hard that he forgot his feet. In front of him, in the dark, there was a well: a deep, round hole with water at the bottom.

Op een avond liep hij naar huis met zijn hoofd in de wolken. Hij keek hoe de sterren één voor één tevoorschijn kwamen. Hij dacht er zo diep over na dat hij zijn voeten vergat. Vóór hem, in het donker, was een put: een diep, rond gat met water op de bodem.

He fell in.

Hij viel erin.

A young servant from Thrace had come to the well for water. She heard the splash and looked down. There was the wise man of Miletus, standing in the cold water up to his chest, still looking up.

Een jonge dienstbode uit Thracië was naar de put gekomen om water te halen. Ze hoorde de plons en keek naar beneden. Daar stond de wijze man van Milete, tot aan zijn borst in het koude water, terwijl hij nog steeds omhoogkeek.

She laughed at him. “You are trying to find out what happens in the sky,” she said, “but you cannot even see what is in front of your own feet.”

Ze lachte hem uit. “U probeert te ontdekken wat er in de lucht gebeurt,” zei ze, “maar u kunt niet eens zien wat er voor uw eigen voeten ligt.”

That is the oldest joke about thinkers, and it starts with Thales. The girl was right. But she was also wrong, because the man in the water was busy with a question that no one had asked before.

Dat is de oudste grap over denkers, en hij begint bij Thales. Het meisje had gelijk. Maar ze had ook ongelijk, want de man in het water was bezig met een vraag die nog nooit iemand had gesteld.

The question was this: what is everything made of?

De vraag was: waar is alles van gemaakt?